من و ایسنا

1- همه چیز داشت به خوبی پیش می رفت.یک روز کاری خوب با راندمان نسبتا ً رضایت بخش .کارهای روزانه ام در ایسنا |آن قدر خوب پیش  رفت که توانستم سری به احسان میرزاده و پسر عمویم  و پروژه های عمرانی که در سطح شهر انجام می دهند بزنم.حتی موفق شدم کمی هم استراحت کنم.اما همه چیز از  برقراری تماس تلفنی با عیسی صفری آغاز شد.از آهنگ صدای عیسی احساس کردم که در جلسه است.می دانید کدام جلسه؟ مصاحبه مطبوعاتی محمود کمالی ، شهردار قزوین!!

 داغ کردم.یاد آن همه پیگیری خودم و محمد آریان پور برای انجام مصاحبه اختصاصی با کمالی افتادم و این که چطور کمالی و صفت اله صالحی ما را به مصاحبه مطبوعاتی حواله می دادند.به سرعت باد خودم را به دفتر شهردار رساندم.تنها چند دقیقه تا پایان نشست خبری باقی بود.

 جالب تر آن که خبرنگاران حاضر در مصاحبه رو در رو با شهردار ناچار بودند سووالات خود را به صورت کتبی به ایشان ارائه دهند تا در صورت صلاحدید پاسخ گیرند!!

 در موقعیتی مناسب شروع به صحبت کردم و گفتم: البته ما میهمان نا خوانده این جمع هستیم ، چون برپایی این جلسه به ما اعلام نشده است.

 بلافاصله صالحی واکنش نشان داد و گفت : حتما ً ارسال شده ولی به دست شما نرسیده.

 من هم در پاسخ گفتم : امیدوارم چنین باشد و من اشتباه کنم.

اما سووالم را این گونه مطرح کردم: چرا دیدگاه شهرداری نسبت به رسانه ها دیدگاه بدبینانه  و همراه با سوء تفاهم است؟

بعد مثالی را مطرح کردم: آقای خاکساران بنا بر فکس ارسالی توسط روابط عمومی شورای شهر عنوان داشته اند که 85 درصد نیروی انسانی شهرداری توصیه ای هستند ، اما وقتی رسانه ها به نقل از همین منبع خبر را منتشر می کنند می بینینم که آقای ظاهری ، رییس شورای شهر مطبوعات را متهم به ایجاد تفرقه و سست کردن پایه های ارتباطی شورا و شهرداری می کنند.

 اشاره کردم که شما یک بار به خبرنگار ایسنا گفته اید با شما مصاحبه نمی کنم چون شما غرض ورزی می کنید.

 کمالی اما در پاسخ شروع کرد به بیان اظهاراتی گنگ و پراکنده که هیچ ربطی به سووال من نداشت . بعد ناگهان به ارائه پاسخ به سووالی که گویا خودش برای خودش مطرح کرده بود پرداخت.

 بلافاصله گفتم : من جواب سووالم را نگرفتم.

کمالی هم گفت : بله! هم ما و هم شما باید مقداری خودمان را درست کنیم.باید با یکدیگر مهربان باشیم.

 بعد ادامه داد : مسایلی که شمار روی آن ها دست می گذارید تخصصی هستند ...

 می خواستم بگویم که اتفاقا ً ما هم مسایل تخصصی را دنبال می کنیم و همین یک هفته پیش معاون معماری و شهرسازی  شما که در جلسه هم حضور دارند در میزگرد تخصصی بررسی طرح توسعه راهبردی شهر قزوین  که توسط ایسنا برگزار شده بود شرکت داشتند.اما صالحی پیش قدمی کرد و گفت : آقای طاهری وقت دیگر دوستان را نگیرید و با دعوت جمع به ذکر صلوات به تعبیر خود قائله را ختم به خیر کرد.

 پس از جلسه هم صالحی خود را به من رساند و گفت : شما دیدتان منفی است وگرنه ما فکس را ارسال کرده ایم حالا ممکن است دستگاه فکس شما کاغذ نداشته باشد، غافل از این که سیستم دریافت فکس ایسنا رایانه ای است و نگرانی ایشان از بابت اتمام کاغذ فکس با این سیستم   و همین طور مجهز بودن دستگاه های فکس به نگهداری فکس های ارسالی در حافظه خود در صورت فقدان کاغذ سال هاست که رفع شده است!!

 بعد از این ها هم خبرنگاران با دریافت هدایای خود ، راضی و بی دغدغه شهرداری را ترک کردند.من به خاطر قانون ایسنای قزوین که دریافت هدیه از سوی نهاد ها را برا ی خبرنگارانش ممنوع کرده است از پذیرش هدیه صرف نظر کردم.جالب آن که خبرنگاران مرا سرزنش می کردند و می گفتند : حاج آقا(منظور آقای صالحی ) ناراحت می شوند برو هدیه ات را بگیر!!

 در آخر یادآور می شوم که امیدوارم واقعا ً غرضی در عدم دعوت از ایسنا وجود  نداشته باشد و این را هم بگویم اگر به این اطمینان دست یابم که واقعا ً قصد بر دعوت از ایسنا بوده ولی به هر دلیل ما از آن مطلع نشده ایم ( مثلا ً مشکل نرم افزاری و ...) حاضر به عذرخواهی هستم ولی از آن جایی که حدیث نیز به مراسم  دعوت نشده بود حدس می زنم که واقعا ً قضیه بایکوت خبری ایسنا و حدیث از سوی شهرداری قزوین صحت دارد.

2- چند روز پیش بود که یکی از بچه های تحریریه مطلعم کرد که اخبار ایسنا بدون ذکر منبع به وفور در بخش های خبری صدا و سیمای استانی مورد استفاده قرار می گیرد.این موضوع را زیاد جدی نگرفتم اما اصرار خبرنگار مبنی بر استفاده کامل و بدون جرح و تعدیل خبر تنظیمی توسط خود او کنجکاوم کرد.امروز بخش خبری ساعت 17 را دیدم.باور کردنی نبود حداقل 3 یا 4 خبر ایسنا به طور کامل و در کنار تصاویر آرشیوی روخوانی شد.به نظر می رسد بعد از استفاده بدون ذکر منبع خبرگزاری فارس از اخبار ایسنا نوبت به صدا و سیما یی ها رسیده است.

 این معضل در طول این همه سال روزنامه نگاری و کار رسانه ای همیشه برایم در آور بوده که چطور کسی از حاصل دسترنج خبری  و یا ادبی دیگری به نام خود بهره برداری می کند.در همه دنیا به این مساله می گویند سرقت ادبی !!

 اما این جا به این پدیده می گویند فراموشی و یا اشتباه و سهل انگاری.ببینید چقدر تساهل و تسامح در مملکت ما هست و خودمان خبر نداریم!!